شعارنویسی بی سابقه سبزها نوید حماسه ای پرشور می دهد/ ۲۵ بهمن، پژواک صدایتان خواهیم بود

 خبرنگاران سبز/جامعه:

" به یزدان که گرماخرد داشتیم کجا این سرانجام بد داشتیم ". شش رو ديگر سالگرد شهادت محمد مختاری و صانع ژاله را خواهيم داشت. يادت هست ميرحسين موسوی و شيخ مهدی کروبی از وزارت کشور دولت کودتا با تيزهوشی درخواست راهپمايی کردند.مجوز ندادند ما آمديم. حماسه سال گذشته ی ما بود حیدرخان مصلحی وزير اطلاعات را وادار به بیان طنزی فراموش نشدنی کرد. " با توجه به ایام اسفند و برنامه ریزی مردم برای خرید عید در روز 25 بهمن، جمعیتی که رسانه های بیگانه به نمایش گذاشتند مردمی بودند که برای خرید عید آمده بودند!”. يادت هست چقدر چهره اش در هنگام اين گفته ی تاريخی ديدنی شده بود؟

بگذار ادامه دهم. حماسه ما بود که ورق را برگرداند و نقاب را از چهره اصلی نمايندگان مجلس فرمايشی برداشت. يادت هست عربده کشان خواستار اعدام رهبران مردمی ما شدند. يادت هست به ازای هر يکبار باز و بسته شدن دهانشان تعفن خيانت به عهدی که در لحظه ورودشان به مجلس به پیشگاه مردم بسته بودند، فضای ديدشان را غبارآلود کرد.
حماسه ما همچون قطره ای آب چکه چکه کنان بر روی شمع کيک سی و دومين سالگرد جمهوری اسلامی نشست تا شيرينی راهپيمايی ساندیسی ۲۲ بهمن را تلخ و شکل و شمایل کیک جشنشان را بی قواره ساخت.

موسوی نيست. اویی که با صافی دل وصفای سخنش مارا امیدوار به زندگی می کرد. کروبی نيست. اویی که با بلندی سخنش و انعکاس صدایش گوش ها را تیز و چشم ها را بر روی جنایت و خیانت سران نظام، باز می کرد. دکتر رهنورد هم نيست. اوییکه با اشعار دلنشينش، کوکمان می کرد. اما فرزندان ميرحسين که هستند. زندانيان سياسی که هستند. اصلن خود تو، « تو »  که هستی. خودت را دست کم نگير.ميدونی چيه ؟ قراره تو پژواک صدای حق خواهی ميرحسين موسوی و کروبی باشی. خواهش ميکنم فاز منفی به خودت نده. ببين من هم مثل خودت هستم. من هم جوانم. دروغ نگم باشه فرق باهم داريم. اره خوب قشنگيش هم همينه فرق داريم نظراتمون آرمان هامون اميد و آرزوهامون. اره من بسيجی هستم. شايد تو مرا تحمل نکنی اما هموطن قبول کن اين کشور هم برای توست هم برای من. من هم نگران استقلال کشورم هستم.من هم نگران فسادمالی عده ای از اطرافيان حضرت آيت الله خامنه ای هستم. من هم وقتی رهبرم به سادگی ميگه " قضيه اختلاس سه هزار ميلياردی را اینقدر کش ندهيد " سرم گيج ميره و ديگه هيچی نمی فهمم. يه کم کوتاه بيا برادر سبزم . ما می توانيم تکليف خودمان را خودمان مشخص کنيم.

تو باخودت قرار گذاشتی بی تفاوت به اوضاع سياسی و اقتصادی کشورت نباشی. می دانم که آينده کشورت مهم ترين دغدغه ذهنيت شده. منو هم درکنار خودت ببين. يکبار برای هميشه شده بهم اعتمادکن دستت را به من بده تا باهم درخيابان به ياد محمدی باشيم که ايستاده مردن را آرزو می کرد به ياد صانع ای باشيم که هنرش را در خيابان به اجرا کذاشت. من باورت دارم که می آيی.

باتشکر از جوانان سبز ایران و صفحه ۲۵ بهمن در فیسبوک